آيات ديني سال دوم
آيات ديني سال دوم
درس دوم
مَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلَّا
بِالْحَقِّ وَأَجَلٍ مُسَمًّى وَالَّذِينَ كَفَرُوا عَمَّا أُنْذِرُوا
مُعْرِضُونَ
ما آسمانها و زمين و آنچه در ميان اين دو است جز به حق و براي سرآمد
معيّني نيافريدهايم . ( در مجموعهي عالم خلقت ، چيزي ناموزون و ناسنجيده
و مخالف حق يافته نميشود ، و اين مجموعه ، همان گونه كه سرآغازي داشته
است ، سرانجامي نيز دارد ، و با فرا رسيدن آن دنيا فاني ميشود ، و به
دنبال آن جهان ديگري شروع ميگردد ، و نتائج اعمال در آن بررسي ، و پاداش و
پادافره داده ميشود ) وليكن كافران ( كه اين حقيقت را نميپذيرند و ) از
آنچه از آن بيم داده ميشوند ( كه فرا رسيدن دادگاه بزرگ قيامت و شقاوت
آخرت است ) روي ميگردانند .
يُسَبِّحُ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ لَهُ
الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است ، به تسبيح و تقديس خدا مشغول است .
حاكميّت و مالكيّت از آن او است ، و سپاس و ستايش خاصّ او است . او بر هر
چيزي توانا است . . .
خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ وَصَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ
صُوَرَكُمْ وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ
خداوند ، آسمانها و زمين را به حق آفريده است ( نه به باطل . در آفرينش
آن ، نظام دقيق و راستيني به كار رفته است ، و داراي هدفي حكيمانه و مسيري
درست است ) و شما را شكل بخشيده است و شكلهاي شما را خوب و زيبا كرده است .
سرانجام بازگشت به سوي او است .
أَفَغَيْرَ دِينِ اللَّهِ يَبْغُونَ وَلَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِي
السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ طَوْعًا وَكَرْهًا وَإِلَيْهِ يُرْجَعُونَ
آيا جز دين خدا را ميجويند ( كه اسلام است ) ؟ ولي آنان كه در آسمانها و
زمينند از روي اختيار يا از روي اجبار در برابر او تسليمند و به سوي او
بازگردانده ميشوند .
مَا تَرَى فِي خَلْقِ الرَّحْمَنِ مِنْ تَفَاوُتٍ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ
تَرَى مِنْ فُطُورٍ
اصلاً در آفرينش و آفريدههاي خداوند مهربان خلل و تضادّ و عدم تناسبي
نميبيني ( و بلكه هستي با تمام عظمتي كه دارد ، از انسجام و استحكام شگفت
برخوردار است ، و نظم و نظام عجيب و قوانين و روابط دقيق بر ذرّه ذرّهي
كائنات حكمفرما است ) . پس ديگر باره بنگر ( و با دقّت جهان را وارسي كن )
آيا هيچ گونه خلل و رخنهاي ميبيني ؟
درس سوم
وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ وَحَمَلْنَاهُمْ فِي الْبَرِّ
وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنَاهُمْ مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَى
كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيلًا
ما آدميزادگان را ( با اعطاء عقل ، اراده ، اختيار ، نيروي پندار و گفتار
و نوشتار ، قامت راست ، و غيره ) گراميداشتهايم ، و آنان را در خشكي و
دريا ( بر مركبهاي گوناگون ) حمل كردهايم ، و از چيزهاي پاكيزه و خوشمزه
روزيشان نمودهايم ، و بر بسياري از آفريدگان خود كاملاً برتريشان دادهايم
.
فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ
النَّاسَ عَلَيْهَا
روي خود را خالصانه متوجّه آئين ( حقيقي خدا ، اسلام ) كن . اين سرشتي است
كه خداوند مردمان را بر آن سرشته است .
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا
و سوگند به نفس آدمي ، و به آن كه او را ساخته و پرداخته كرده است ( و
قواي روحي وي را تعديل ، و دستگاههاي جسمي او را تنظيم نموده است ) !
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا
سپس بدو گناه و تقوا را الهام كرده است ( و چاه و راه و حسن و قبح را
توسّط عقل و وحي به او نشان داده است ) .
إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا
ما راه را بدو نمودهايم ، چه او سپاسگزار باشد يا بسيار ناسپاس .
وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ
اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ
كساني كه براي ( رضايت ) ما به تلاش ايستند و در راه ( پيروزي دين ) ما
جهاد كنند ، آنان را در راههاي منتهي به خود رهنمود ( و مشمول حمايت و
هدايت خويش ) ميگردانيم ، و قطعاً خدا با نيكوكاران است ( و كساني كه خدا
در صف ايشان باشد پيروز و بهروزند ) .
وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ
و به نفس سرزنشگر سوگند ! ( كه پس از مرگ زنده ميگرديد و رستاخيز حق
است ) .
وَالَّذِينَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوتَ أَنْ يَعْبُدُوهَا وَأَنَابُوا إِلَى
اللَّهِ لَهُمُ الْبُشْرَى فَبَشِّرْ عِبَادِ
كساني كه از عبادت طاغوت دوري ميگزينند ، و ( با توبه و استغفار ) به
سوي خدا باز ميگردند ، ايشان را بشارت باد ( به اجر و پاداش عظيم خداوندي )
. مژده بده به بندگانم .
الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُولَئِكَ
الَّذِينَ هَدَاهُمُ اللَّهُ وَأُولَئِكَ هُمْ أُولُو الْأَلْبَابِ
آن كساني كه به همهي سخنان گوش فرا ميدهند و از نيكوترين و زيباترين
آنها پيروي ميكنند . آنان كسانيند كه خدا هدايتشان بخشيده است ، و ايشان
واقعاً خردمندند .
يَا أَيُّهَا النَّاسُ كُلُوا مِمَّا فِي الْأَرْضِ حَلَالًا طَيِّبًا
وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ
اي مردم ! از آنچه در زمين است و حلال و پاكيزه است ( و خدا آن را تحريم
نكرده و نفس انسان گوارا و خوشايندش ميداند ) بخوريد ، و پا به پاي اهريمن
راه نيفتيد ( و به دنبال شيطان روان نشويد ) . بيگمان او دشمن آشكار شما
است .
إِنَّمَا يَأْمُرُكُمْ بِالسُّوءِ وَالْفَحْشَاءِ وَأَنْ تَقُولُوا عَلَى
اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ
او تنها شما را به سوي زشتكاري و گناهكاري فرمان ميدهد ( و بديها را در
نظرتان ميآرايد و شما را وا ميدارد بر ) اين كه آنچه را نميدانيد به خدا
نسبت دهيد ( و با پيروي از اوهام و خرافات نادانسته به دنبال معبودهاي
باطل روان شويد و حلال را حرام ، و حرام را حلال بشمار آوريد ) .
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ
وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ
ما انسان را آفريدهايم و ميدانيم كه به خاطرش چه ميگذرد و چه
انديشهاي در سر دارد ، و ما از شاهرگ گردن بدو نزديكتريم .
اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلَى يَوْمِ
الْقِيَامَةِ لَا رَيْبَ فِيهِ وَمَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ حَدِيثًا
جز خدا ، خدائي نيست . حتماً شما را ( بعد از مرگ زنده ميگرداند و ) در
روزي كه شكّي در ( وقوع ) آن نيستگرد ميآورد . ( خدا است كه اين را
ميگويد ) و چه كسي از خدا راستگوتر است ؟ !
أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاكُمْ عَبَثًا وَأَنَّكُمْ إِلَيْنَا لَا
تُرْجَعُونَ
آيا گمان بردهايد كه ما شما را بيهوده آفريدهايم و ( حكمت و فلسفهاي
در آفرينش شما نيست ، اين است كه به فساد پرداختهايد ؟ و چنين انگاشتهايد
كه ) به سوي ما ( براي حساب و كتاب ) برگردانده نميشويد .
وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاءَ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا بَاطِلًا
ذَلِكَ ظَنُّ الَّذِينَ كَفَرُوا فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنَ
النَّارِ
ما آسمانها و زمين و چيزهائي را كه در بين آن دو تا است بيهوده
نيافريدهايم . اين ، گمان كافران است ( و انگارهي انديشهي بيمار ايشان )
. واي بر كافران ! به آتش دوزخ دچار ميآيند .
أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ
كَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ
آيا ( با حكمت و عدالت ما سازگار است ) كساني را كه ايمان ميآورند و
كارهاي شايسته انجام ميدهند ، همچون تباهكاران ( و فساد پيشگان در زمين )
بشمار آوريم ؟ و يا اين كه پرهيزگاران را با بزهكاران برابر داريم ؟
حَتَّى إِذَا جَاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُونِ
( كافران به راه غلط خود ادامه ميدهند ) و زماني كه مرگ يكي از آنان فرا
ميرسد ، ميگويد : پروردگارا ! مرا ( به دنيا ) باز گردانيد .
لَعَلِّي أَعْمَلُ صَالِحًا فِيمَا تَرَكْتُ كَلَّا إِنَّهَا كَلِمَةٌ
هُوَ قَائِلُهَا وَمِنْ وَرَائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ
تا اين كه كار شايستهاي بكنم و فرصتهائي را كه از دست دادهام جبران
نمايم . نه ! ( هرگز راه بازگشتي وجود ندارد ) . اين سخني است كه او بر
زبان ميراند ( و اگر به فرض به زندگي دنيا برگردد ، باز به همان برنامه و
روش خود ادامه ميدهد ) . در پيش روي ايشان جهان برزخ است تا روزي كه
برانگيخته ميشوند ( و دوباره زنده ميگردند و براي سعادت سرمدي يا شقاوت
ابدي به صحراي محشر گسيل ميشوند ) .
إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ
قَالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قَالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ
قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا
فَأُولَئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءَتْ مَصِيرًا
بيگمان كساني كه فرشتگان ( براي قبض روح در واپسين لحظات زندگي ) به
سراغشان ميروند و ( ميبينند كه به سبب ماندن با كفّار در كفرستان ، و
هجرت نكردن به سرزمين ايمان ) بر خود ستم كردهاند ، بديشان ميگويند : كجا
بودهايد ( كه اينك چنين بيدين و توشه مردهايد و بدبخت شدهايد ؟
عذرخواهان ) گويند : ما بيچارگاني در سرزمين ( كفر ) بوديم ( و چنان كه
بايد به انجام دستورات دين نرسيديم ! فرشتگان بديشان ) گويند : مگر زمين
خدا وسيع نبود تا در آن ( بتوانيد بار سفر بنديد و به جاي ديگري ) كوچ كنيد
؟ جايگاه آنان دوزخ است ، و چه بد جايگاهي و چه بد سرانجامي !
الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ طَيِّبِينَ يَقُولُونَ سَلَامٌ
عَلَيْكُمُ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
( پرهيزگاران ، ) همانهائي كه ( به هنگام مرگ ) فرشتگان ( قبض ارواح )
جانشان را ميگيرند در حالي كه پاكيزه ( از كفر و معاصي ) و شادان ( از
روياروئي سرافرازانهي خود با پروردگار ) هستند . ( فرشتگان بديشان )
ميگويند : درودتان باد ! ( در امان خدائيد و از امروز به ناراحتي و بلائي
دچار نميآئيد . و ) به خاطر كارهائي كه ميكردهايد به بهشت درآئيد .
فَوَقَاهُ اللَّهُ سَيِّئَاتِ مَا مَكَرُوا وَحَاقَ بِآلِ فِرْعَوْنَ
سُوءُ الْعَذَابِ
خداوند ( چنين بندهي مؤمني را تنها نگذاشت و ) او را از سوء توطئهها و
نيرنگهاي ايشان محفوظ و مصون داشت ، ولي عذاب بدي خاندان فرعون را در بر
گرفت .
النَّارُ يُعْرَضُونَ عَلَيْهَا غُدُوًّا وَعَشِيًّا وَيَوْمَ تَقُومُ
و آن آتش دوزخ است كه بامدادان و شامگاهان آنان بدان عرضه ميشوند .
السَّاعَةُ أَدْخِلُوا آلَ فِرْعَوْنَ أَشَدَّ الْعَذَابِ
( اين عذاب برزخ ايشان است ) و امّا روزي كه قيامت برپا ميشود ( خدا به
فرشتگان دستور ميدهد ) خاندان فرعون ( و پيروان او ) را به شديدترين عذاب
دچار سازيد .
إِنَّا نَحْنُ نُحْيِي الْمَوْتَى وَنَكْتُبُ مَا قَدَّمُوا وَآثَارَهُمْ
وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ فِي إِمَامٍ مُبِينٍ
ما خودمان مردگان را زنده ميگردانيم ، و چيزهائي را كه ( در دنيا )
پيشاپيش فرستادهاند و ( كارهائي را كه كردهاند ، و همچنين ) چيزهائي را
كه ( در آن ) برجاي نهادهاند ( و كارهائي را كه نكردهاند ، ثبت و ضبط
ميكنيم و ) مينويسيم . و ما همه چيز را در كتاب آشكار ( لوح محفوظ )
سرشماري مينمائيم و مينگاريم .
يُنَبَّأُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ
در آن روز انسان را آگاه ميسازند از چيزهائي كه پيشاپيش فرستاده است و
از چيزهائي كه برجاي گذاشته است .
وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَمَنْ فِي
الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا
هُمْ قِيَامٌ يَنْظُرُونَ
در صور دميده خواهد شد و تمام كساني كه در آسمانها و زمين هستند ميميرند
مگر كساني كه خدا بخواهد ( آنان را تا زمان ديگري زنده بدارد ) . سپس بار
ديگر در آن دميده ميشود ، به ناگاه همگي ( جان ميگيرند و ) بپا ميخيزند و
مينگرند ( تا در حق ايشان چه شود و حساب و كتابشان كي انجام پذيرد و
سرنوشتشان به كجا بينجامد ) .
وَأَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْكِتَابُ وَجِيءَ
بِالنَّبِيِّينَ وَالشُّهَدَاءِ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا
يُظْلَمُونَ
و زمين ( محشر و عرصات قيامت ) با نور ( تجلّي ) خداوندگارش روشن ميشود ،
و كتاب ( و نامهي اعمال به دست صاحبانش ) گذاشته ميشود و پيغمبران و
گواهان آورده ميشوند ، و راست و درست ميان مردم داوري ميگردد ، و اصلاً
بديشان ستم نميشود .
وَنَضَعُ الْمَوَازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيَامَةِ فَلَا تُظْلَمُ
نَفْسٌ شَيْئًا وَإِنْ كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنَا
بِهَا وَكَفَى بِنَا حَاسِبِينَ
و ما ترازوي عدل و داد را در روز قيامت خواهيم نهاد ، و اصلاً به هيچ كسي
كمترين ستمي نميشود ، و اگر به اندازهي دانهي خردلي ( كار نيك يا بدي
انجام گرفته ) باشد ، آن را حاضر و آماده ميسازيم ( و سزا و جزاي آن را
ميدهيم ) و بسنده خواهد بود كه ما حسابرس و حسابگر ( اعمال و اقوال شما
انسانها ) باشيم .
فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هَاؤُمُ اقْرَءُوا
كِتَابِيَهْ
و امّا هر كس كه نامهي اعمالش به دست راست او داده شود ، ( فرياد شادي
سر ميدهد و ) ميگويد : ( اي اهل محشر ! بيائيد ) نامهي اعمال مرا
بگيريد و بخوانيد !
وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِشِمَالِهِ فَيَقُولُ يَا لَيْتَنِي
لَمْ أُوتَ كِتَابِيَهْ
و امّا كسي كه نامهي اعمالش به دست چپش داده شود ، ميگويد : اي كاش
هرگز نامهي اعمالم به من داده نميشد !
وَالْوَزْنُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ
سنجش درست ( و دقيق اعمال ) در آن روز انجام ميگيرد .
مِنْهَا خَلَقْنَاكُمْ وَفِيهَا نُعِيدُكُمْ وَمِنْهَا نُخْرِجُكُمْ
تَارَةً أُخْرَى
ما شما را از زمين آفريدهايم ، و بدان باز ميگردانيم ، و بار ديگر شما
را از آن بيرون ميآوريم ( براي حساب و كتاب و جزا و سزا ) .
وَسِيقَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِلَى جَهَنَّمَ زُمَرًا حَتَّى إِذَا
جَاءُوهَا فُتِحَتْ أَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا أَلَمْ
يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَتْلُونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِ رَبِّكُمْ
وَيُنْذِرُونَكُمْ لِقَاءَ يَوْمِكُمْ هَذَا قَالُوا بَلَى وَلَكِنْ
حَقَّتْ كَلِمَةُ الْعَذَابِ عَلَى الْكَافِرِينَ
و كافران به سوي دوزخ گروه گروه رانده ميشوند و هنگامي كه بدانجا رسيدند
درهاي آن به رويشان گشوده ميگردد و نگهبانان دوزخ بديشان ميگويند : آيا
پيغمبراني از جنس خودتان به ميانتان نيامدهاند تا آيههاي پروردگارتان را
براي شما بخوانند و شما را از روياروئي چنين روزي بترسانند ؟ ميگويند :
آري ! ( پيغمبران برانگيخته شدند و اوامر و نواهي خدا را به ما رساندند و
از عذاب آخرت بيممان دادند ) وليكن فرمان عذاب بر كافران ثابت و قطعي است (
و ما راه كفر در پيش گرفتيم و بايد هم تاوان آن را بپردازيم و چنين سرنوشت
شومي داشته باشيم ) .
قِيلَ ادْخُلُوا أَبْوَابَ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا فَبِئْسَ مَثْوَى
الْمُتَكَبِّرِينَ
بديشان گفته ميشود : از درهاي دوزخ داخل شويد . جاويدانه در آن ميمانيد
. جايگاه متكبّران چه بد جايگاهي است .
وَسِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا حَتَّى
إِذَا جَاءُوهَا وَفُتِحَتْ أَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا
سَلَامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوهَا خَالِدِينَ
و كساني كه از ( عذاب و خشم ) پروردگارشان ميپرهيزند ، گروه گروه به سوي
بهشت رهنمود ميشوند تا بدان گاه كه به بهشت ميرسند ، بهشتي كه درهاي آن (
براي احترامشان به رويشان ) باز است . بدين هنگام نگاهبانان بهشت بديشان
ميگويند : درودتان باد ! خوب بودهايد و به نيكي زيستهايد ، پس خوش باشيد
و داخل بهشت شويد و جاودانه در آن بمانيد .
وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي صَدَقَنَا وَعْدَهُ وَأَوْرَثَنَا
الْأَرْضَ نَتَبَوَّأُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَاءُ فَنِعْمَ أَجْرُ
الْعَامِلِينَ
و ميگويند : سپاس و ستايش خداوندي را سزا است كه با ما به وعدهي خويش (
كه توسّط پيغمبران به آدميزادگان داده بود ) وفا كرد و سرزمين ( بهشت ) را
از آن ما نموده است تا در هر جائي از بهشت كه بخواهيم منزل گزينيم و بسر
بريم . پاداش عمل كنندگان ( به دستورات پروردگار ) چه خوب و جالب است !
فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ
پس هركس به اندازهي ذرّهي غباري كار نيكو كرده باشد ، آن را خواهد ديد (
و پاداشش را خواهد گرفت ) .
وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ
و هركس به اندازهي ذرّهي غباري كار بد كرده باشد ، آن را خواهد ديد ( و
سزايش را خواهد چشيد ) .
فَبِمَا رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا
غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ
وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ
فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ
از پرتو رحمت الهي است كه تو با آنان ( كه سر از خطّ فرمان كشيده بودند )
نرمش نمودي . و اگر درشتخوي و سنگدل بودي از پيرامون تو پراكنده ميشدند .
پس از آنان درگذر و برايشان طلب آمرزش نما و در كارها با آنان مشورت و
رايزني كن . و هنگامي كه ( پس از شور و تبادل آراء ) تصميم به انجام كاري
گرفتي ( قاطعانه دست به كار شو و ) بر خدا توكّل كن ؛ چرا كه خدا
توكّلكنندگان را دوست ميدارد .
وَتَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لَا يَمُوتُ وَسَبِّحْ بِحَمْدِهِ
وَكَفَى بِهِ بِذُنُوبِ عِبَادِهِ خَبِيرًا
و ( در همهي امور ) بر خداوندي تكيه كن كه هميشه زنده است و هرگز
نميميرد ، و حمد و ثناي او را به جاي آور ( و بدان تو عهده دار ايمان يا
كفر مردمان نيستي و خدا همگان را ميپايد ) و همين كافي است كه خداوند از
گناهان بندگانش آگاه است ( و هيچ گونه گناهي از ديد او مخفي نميماند ) .
وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ
لَيَقُولُنَّ اللَّهُ قُلْ أَفَرَأَيْتُمْ مَا تَدْعُونَ مِنْ دُونِ
اللَّهِ إِنْ أَرَادَنِيَ اللَّهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كَاشِفَاتُ ضُرِّهِ
أَوْ أَرَادَنِي بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكَاتُ رَحْمَتِهِ قُلْ
حَسْبِيَ اللَّهُ عَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُونَ
اگر از مشركان بپرسي چه كسي آسمانها و زمين را آفريده است ؟ خواهند گفت :
خدا . بگو : آيا چيزهائي را كه بجز خدا به فرياد ميخوانيد چنين ميبينيد
كه اگر خدا بخواهد زيان و گزندي به من برساند ، آنها بتوانند آن زيان و
گزند خداوندي را برطرف سازند ؟ و يا اگر خدا بخواهد لطف و مرحمتي در حق من
روا دارد ، آنها بتوانند جلو لطف و مرحمتش را بگيرند و آن را باز دارند ؟
بگو : خدا مرا بس است . توكّل كنندگان تنها بر او تكيه و توكّل ميكنند و
بس .
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْدَادًا
يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّهِ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا
لِلَّهِ
برخي از مردم هستند كه غير از خدا ، خدا گونههائي برميگزينند و آنان را
همچون خدا دوست ميدارند ، و كساني كه ايمان آوردهاند خدا را سخت دوست
ميدارند ( و بالاتر از هر چيز بدو عشق ميورزند ) . آنان كه ستم ميكنند
اگر ميشد عذابي را مشاهده نمايند كه هنگام ( رستاخيز ) ميبينند ، (
ميفهمند كه ) قدرت و عظمت همه از آن خدا است و خدا داراي عذاب سختي است .
قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ
اللَّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ
بگو : اگر خدا را دوست ميداريد ، از من پيروي كنيد تا خدا شما را دوست
بدارد و گناهانتان را ببخشايد ، و خداوند آمرزندهي مهربان است .
لَا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ
يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءَهُمْ
أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ أُولَئِكَ
كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَأَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ
وَيُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ
فِيهَا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ أُولَئِكَ حِزْبُ اللَّهِ
أَلَا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
مردماني را نخواهي يافت كه به خدا و روز قيامت ايمان داشته باشند ، ولي
كساني را به دوستي بگيرند كه با خدا و پيغمبرش دشمني ورزيده باشند ، هرچند
كه آنان پدران ، يا پسران ، يا برادران ، و يا قوم و قبيلهي ايشان باشند .
چرا كه مؤمنان ، خدا بر دلهايشان رقم ايمان زده است ، و با نفخهي ربّاني
خود ياريشان داده است و تقويتشان كرده است ، و ايشان را به باغهاي بهشتي
داخل ميگرداند كه از زير ( كاخها و درختان ) آنها رودبارها روان است ، و
جاودانه در آنجا ميمانند . خدا از آنان خوشنود ، و ايشان هم از خدا
خوشنودند . اينان حزب يزدانند . هان ! حزب يزدان ، قطعاً پيروز و رستگار
است .
قَدْ كَانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرَاهِيمَ وَالَّذِينَ
مَعَهُ إِذْ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآءُ مِنْكُمْ وَمِمَّا
تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا
وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاءُ أَبَدًا حَتَّى تُؤْمِنُوا
بِاللَّهِ وَحْدَهُ إِلَّا قَوْلَ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ
لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَا أَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ
رَبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَإِلَيْكَ أَنَبْنَا وَإِلَيْكَ
الْمَصِيرُ
( رفتار و كردار ) ابراهيم و كساني كه بدو گرويده بودند ، الگوي خوبي
براي شما است ، بدانگاه كه به قوم خود گفتند : ما از شما و از چيزهائي كه
بغير از خدا ميپرستيد ، بيزار و گريزانيم ، و شما را قبول نداريم و در حق
شما بياعتنائيم ، و دشمنانگي و كينهتوزي هميشگي ميان ما و شما پديدار
آمده است ، تا زماني كه به خداي يگانه ايمان ميآوريد و او را به يگانگي
ميپرستيد . ( كردار و رفتار ابراهيم و گروندگان بدو ، سرمشق خوبي براي
شما است ) مگر سخني كه ابراهيم به پدر خود گفت : من قطعاً براي تو طلب
آمرزش ميكنم ، و در عين حال براي تو در پيشگاه خدا هيچ كار ديگري
نميتوانم بكنم . ( اين سخن ، چيزي نيست كه بدان اقتداء كنيد ) .
پروردگارا ! به تو توكّل ميكنيم ، و به تو روي ميآوريم ، و بازگشت به سوي
تو است ( و همهي راهها سر به جانب تو دارد و به تو منتهي ميگردد ) .
قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ
وَالطَّيِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِيَ لِلَّذِينَ آمَنُوا فِي
الْحَيَاةِ الدُّنْيَا خَالِصَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَذَلِكَ نُفَصِّلُ
الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ
( اي محمّد ! زشتي كارِ افتراء تحليل و تحريم را بديشان خاطرنشان ساز و
به آنان ) بگو : چه كسي زينتهاي الهي را كه براي بندگانش آفريده است و
همچنين مواهب و روزيهاي پاكيزه را تحريم كرده است ؟ بگو : اين ( نعمتها و
موهبتهاي حلال و ) چيزهاي پاكيزه ، براي افراد باايمان در اين جهان آفريده
شده است ( و ديگران نميبايست از آن استفاده كنند . ولي در اين دنيا بر اين
خوان يغما چه دشمن چه دوست ، و اين هم از رحمت واسعهي خدا و لطف او است .
امّا ) در روز قيامت اينها همه در اختيار مؤمنان قرار ميگيرد ( و ديگران
به كلّي از آن محروم ميگردند ) . اين چنين آيات ( خود را دربارهي احكام
حلال و حرام ) براي كساني توضيح و تشريح ميكنيم كه آگاهند و ميفهمند .
قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا
بَطَنَ وَالْإِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَأَنْ تُشْرِكُوا
بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا وَأَنْ تَقُولُوا عَلَى
اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ
بگو : خداوند حرام كرده است كارهاي نابهنجار ( چون زنا ) را ، خواه آن
چيزي كه آشكارا انجام پذيرد و ظاهر گردد ، و خواه آن چيزي كه پوشيده انجام
گيرد و پنهان ماند ، و ( هر نوع ) بزهكاري را و ستمگري ( بر مردم ) را كه
به هيچ وجه درست نيست ، و اين كه چيزي را شريك خدا كنيد بدون دليل و برهاني
كه از سوي خدا مبني بر حقّانيّت آن خبر در دست باشد ، و اين كه به دروغ از
زبان خدا چيزي را ( درباره تحليل و تحريم و غيره ) بيان داريد كه ( صحّت و
سقم آن را ) نميدانيد .
يَا بَنِي آدَمَ قَدْ أَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُوَارِي
سَوْآتِكُمْ وَرِيشًا وَلِبَاسُ التَّقْوَى ذَلِكَ خَيْرٌ ذَلِكَ مِنْ
آيَاتِ اللَّهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ
اي آدميزادگان ! ما لباسي براي شما درست كردهايم كه عورات شما را
ميپوشاند ، و لباس زينتي را ( برايتان ساختهايم كه خود را بدان ميآرائيد
. امّا بايد بدانيد كه ) لباس تقوا و ترس از خدا ، بهترين لباس است ( كه
انسان خود را بدان ميآرايد و خويشتن را از عذاب آخرت ميرهاند ) . اين (
آفرينش لباسهاي ظاهري و باطني ) از نشانههاي ( فضل و رحمت ) خدا است تا
بندگان متذكّر ( نعمتهاي پروردگار ) شوند .
قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوا
فُرُوجَهُمْ ذَلِكَ أَزْكَى لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا
يَصْنَعُونَ
( اي پيغمبر ! ) به مردان مؤمن بگو : ( آنان موظّفند كه از نگاه به عورت
و محلّ زينت نامحرمان ) چشمان خود را فرو گيرند ، و عورتهاي خويشتن را (
با پوشاندن و دوري از پيوند نامشروع ) مصون دارند . اين براي ايشان
زيبندهتر و محترمانهتر است . بيگمان خداوند از آنچه انجام ميدهند آگاه
است ( و سزا و جزاي رفتارشان را ميدهد ) .
يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَاءِ
الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ ذَلِكَ أَدْنَى
أَنْ يُعْرَفْنَ فَلَا يُؤْذَيْنَ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا
اي پيغمبر ! به همسران و دختران خود و به زنان مؤمنان بگو كه رداهاي خود
را جمعوجور بر خويش فرو افكنند . تا اين كه ( از زنان بيبندوبار و آلوده )
دست كم باز شناخته شوند و در نتيجه مورد اذيّت و آزار ( اوباش ) قرار
نگيرند . خداوند ( پيوسته ) آمرزنده و مهربان بوده و هست ( و اگر تا كنون
در رعايت كامل حجاب سست بودهايد و كوتاهي كردهايد ، توبه كنيد و از اين
كار دوري كنيد ، تا خدا با مهر خود شما را ببخشد ) .
وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا وَاذْكُرُوا
نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَيْنَ
قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَكُنْتُمْ عَلَى
شَفَا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْهَا كَذَلِكَ يُبَيِّنُ
اللَّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ
و همگي به رشتهي ( ناگسستني قرآن ) خدا چنگ زنيد و پراكنده نشويد و نعمت
خدا را بر خود به ياد آوريد كه بدان گاه كه ( براي همديگر ) دشمناني بوديد
و خدا ميان دلهايتان ( انس و الفت برقرار و آنها را به هم ) پيوند داد ،
پس ( در پرتو نعمت او براي هم ) برادراني شديد ، و ( همچنين شما با
بتپرستي و شركي كه داشتيد ) بر لبهي گودالي از آتش ( دوزخ ) بوديد ( و هر
آن با فرا رسيدن مرگتان بيم فرو افتادنتان در آن ميرفت ) ولي شما را از
آن رهانيد ( و به ساحل ايمان رسانيد ) ، خداوند اين چنين برايتان آيات خود
را آشكار ميسازد ، شايد كه هدايت شويد .
وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ
بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَأُولَئِكَ هُمُ
الْمُفْلِحُونَ
بايد از ميان شما گروهي باشند كه ( تربيت لازم را ببينند و قرآن و سنّت و
احكام شريعت را بياموزند و مردمان را ) دعوت به نيكي كنند و امر به معروف و
نهي از منكر نمايند ، و آنان خود رستگارند .
وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ
يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُقِيمُونَ
الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَيُطِيعُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ
أُولَئِكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
مردان و زنان مؤمن ، برخي دوستان و ياوران برخي ديگرند . همديگر را به
كار نيك ميخوانند و از كار بد باز ميدارند ، و نماز را چنان كه بايد
ميگزارند ، و زكات را ميپردازند ، و از خدا و پيغمبرش فرمانبرداري
ميكنند . ايشان كسانيند كه خداوند به زودي ايشان را مشمول رحمت خود
ميگرداند . ( اين وعدهي خدا است و خداوند به گزاف وعده نميدهد و از
وفاي بدان هم ناتوان نيست . چرا كه ) خداوند توانا و حكيم است .
كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ
وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَلَوْ آمَنَ
أَهْلُ الْكِتَابِ لَكَانَ خَيْرًا لَهُمْ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ
وَأَكْثَرُهُمُ الْفَاسِقُونَ
شما ( اي پيروان محمّد ) بهترين امّتي هستيد كه به سود انسانها آفريده
شدهايد ( مادام كه ) امر به معروف و نهي از منكر مينمائيد و به خدا ايمان
داريد . و اگر اهل كتاب ( مثل شما به چنين برنامه و آئين درخشاني ) ايمان
بياورند ، براي ايشان بهتر است ( از باور و آئيني كه برآنند . ولي تنها
عدّهي كمي ) از آنان با ايمانند و بيشتر ايشان فاسق ( و خارج از حدود
ايمان و وظائف آن ) هستند .
إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ
عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِي الرِّقَابِ وَالْغَارِمِينَ
وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ
وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
زكات مخصوص مستمندان ، بيچارگان ، گردآورندگان آن ، كساني كه جلب
محبّتشان ( براي پذيرش اسلام و سودگرفتن از خدمت و ياريشان به اسلام چشم
داشته ) ميشود ، ( آزادي ) بندگان ، ( پرداخت بدهي ) بدهكاران ، ( صرف )
در راه ( تقويت آئين ) خدا ، و واماندگان در راه ( و مسافران درمانده و
دورافتاده از مال و منال و خانه و كاشانه ) ميباشد . اين يك فريضهي مهمّ
الهي است ( كه جهت مصلحت بندگان خدا مقرّر شده است ) و خدا دانا ( به مصالح
آفريدگان ) و حكيم ( در وضع قوانين ) است .
وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ
وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ
السَّبِيلِ إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى
عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ وَاللَّهُ
عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
( اي مسلمانان ! ) بدانيد كه همهي غنائمي را كه فراچنگ ميآوريد ، يك
پنجم آن متعلّق به خدا و پيغمبر و خويشاوندان ( پيغمبر ) و يتيمان و
مستمندان و واماندگان در راه است . ( سهم خدا و رسول به مصالح عامّهاي
اختصاص دارد كه پيغمبر در زمان حيات خود مقرّر ميدارد يا پيشواي مؤمنان
بعد از او معيّن مينمايد . بقيّهي يك پنجم هم صرف افراد مذكور ميشود .
چهار پنجم باقيمانده نيز ميان رزمندگان حاضر در صحنه تقسيم ميگردد . بايد
به اين دستور عمل شود ) اگر به خدا و بدانچه بر بندهي خود در روز جدائي (
كفر از ايمان ، يعني در جنگ بدر ، روز هفدهم ماه رمضان سال دوم هجري ) نازل
كرديم ايمان داريد . روزي كه دو گروه ( مؤمنان و كافران ) روياروي شدند ( و
با هم جنگيدند ، و گروه اندك مؤمنان ، بر جمع كثير كافران ، در پرتو مدد
الهي پيروز شدند ) و خدا بر هر چيزي توانا است .
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَذَرُوا مَا بَقِيَ
مِنَ الرِّبَا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
اي كساني كه ايمان آوردهايد ! از ( عذاب و عقاب ) خدا بپرهيزيد و آنچه
از ( مطالبات ) ربا ( در پيش مردم ) باقي مانده است فروگذاريد ، اگر مؤمن
هستيد .
فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ
وَإِنْ تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُءُوسُ أَمْوَالِكُمْ لَا تَظْلِمُونَ وَلَا
تُظْلَمُونَ
پس اگر چنين نكرديد ، بدانيد كه به جنگ با خدا و پيغمبرش برخاستهايد ، و
اگر توبه كرديد ( و از رباخواري دست كشيديد و اوامر دين را گردن نهاديد )
اصل سرمايههايتان از آن شما است ، نه ستم ميكنيد و نه ستم ميبينيد .
وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ
الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَلْيُؤْمِنُوا بِي
لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ
و هنگامي كه بندگانم از تو دربارهي من بپرسند ( كه من نزديكم يا دور .
بگو : ) من نزديكم و دعاي دعاكننده را هنگامي كه مرا بخواند ، پاسخ ميگويم
( و نياز او را برآورده ميسازم ) . پس آنان هم دعوت مرا ( با ايمان و
عباداتي همچون نماز و روزه و زكات ) بپذيرند و به من ايمان بياورند تا آنان
راه يابند ( و با نور ايمان به مقصد برسند ) .
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ
إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ
اي كساني كه ايمان آوردهايد ! از بردباري و نماز ( در برابر حوادث سخت
زندگي ) كمك بگيريد ( و بدانيد كه ) خدا با بردباران است ( و يار و ياور
ايشان است ) .
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا
كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ
اي كساني كه ايمان آوردهايد ! بر شما روزه واجب شده است ، همان گونه كه
بر كساني كه پيش از شما بودهاند واجب بوده است ، تا باشد كه پرهيزگار شويد
.
اتْلُ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنَ الْكِتَابِ وَأَقِمِ الصَّلَاةَ إِنَّ
الصَّلَاةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَلَذِكْرُ اللَّهِ
أَكْبَرُ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ
( اي پيغمبر ! ) بخوان آنچه را كه از كتاب ( آسماني قرآن ) به تو وحي شده
است ، و نماز را چنان كه بايد برپاي دار . مسلّماً نماز ( انسان را ) از
گناهان بزرگ و از كارهاي ناپسند ( در نظر شرع ) بازميدارد ، و قطعاً ذكر
خدا و ياد الله ( از هر چيز ديگري ) والاتر و بزرگتر است ، و خداوند
ميداند كه شما چه كارهائي را انجام ميدهيد ( و سزا و جزايتان را خواهد
داد ) .
+ نوشته شده در دوشنبه ۴ دی ۱۳۹۱ ساعت 11:37 توسط گروه معارف متوسطۀ دوم استان کردستان
|
